Family

Πριν γίνεις γονιός, έχεις ακούσει, έχεις δει, έχεις διαβάσει πολλά για τη θρυλική αγάπη της μητέρας, που δεν γνωρίζει όρια και φτάνει μέχρι την αυτοθυσία.

Το περιμένουμε πώς και πώς να κατέβει από το σχολικό, προσπαθούμε να μαντέψουμε από το ύφος του αν είναι χαρούμενο, προβληματισμένο ή απλώς κουρασμένο, κι από την αγωνία μας κάνουμε σχεδόν πάντα τη λάθος ερώτηση: «Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;».

Η δασκάλα είναι ο άνθρωπος τον οποίο τα παιδιά συναναστρέφονται τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Είναι εκείνη στην οποία εκμυστηρεύονται τα άγχη, τους φόβους, τις ανησυχίες, αλλά και τις χαρές τους.

Τη στιγμή που η πόρτα του σπιτιού ανοίγει και το -κουρασμένο ας το παραδεχτούμε- παιδάκι σας μπαίνει και πάλι στο σπίτι του, το μυαλουδάκι του κάνει μερικές υπέροχες χημικές εκρήξεις!

Πρώτη εβδομάδα στο σχολείο, όλα καινούρια, όλα διαφορετικά. Ο δάσκαλος, το κουδούνι, τα θρανία, οι κανόνες, η τάξη, τα παιδιά.

Μία μέρα ορόσημο για κάθε μητέρα, η μέρα που ουσιαστικά αποχωρίζεται το παιδί της για πρώτη φορά, είναι η πρώτη μέρα του παιδικού σταθμού. Μπορεί το παραδοσιακό τραγούδι να λέει: «Σήμερα αποχωρίζεται η μάνα από την κόρη» και να εννοεί τον γάμο, όμως ο κανονικός

Έχουν περάσει τόσα χρόνια, κι ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω την πρώτη μέρα που άφησα τον Οδυσσέα στον παιδικό σταθμό. Ξέρω ότι αυτή η μικρή ιστορία θα σας θυμίσει κι εσάς κάτι…

Το ανέμελο καλοκαίρι σιγά σιγά μας αφήνει… Τα ξυπόλυτα ποδαράκια φορούν πια κάλτσες και αθλητικά, τα μαγιό έδωσαν τη θέση τους στα blue jeans και τα κολάν, οι τσάντες θαλάσσης «εκτοπίστηκαν» από τις φορτωμένες schoolbags,