Psychology

Είναι, αν μη τι άλλο, εντυπωσιακό το πόσο δεξιοτεχνικά μπορεί να χρησιμοποιήσει το ψέμα ένα παιδί ήδη από τη νηπιακή ηλικία.

Ρομαντικό δείπνο κάτω από την πανσέληνο χωρίς να κυνηγάτε τα παιδιά γύρω από το τραπέζι, πρωινό ξύπνημα χωρίς ξυπνητήρι, μπάνιο σε παραλίες χωρίς εύκολη πρόσβαση...

Πόσες φορές δεν έχουμε ζητήσει από το μεγαλύτερο παιδί μας να προσέχει το μικρότερο αδερφάκι του ή να υποχωρήσει σε έναν καβγά ως μεγαλύτερο – άρα, και πιο ώριμο; Μήπως όμως το έχουμε φορτώσει άθελά μας με περισσότερες ευθύνες από αυτές που του αναλογούν; Η

Οι πρώτες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις του μικρού μας είναι ένας γρίφος για δυνατούς λύτες.

Έπειτα από ακόμα μία γεμάτη σχολική χρονιά, φορτωμένη με υπολογιστές και tablet, το καλοκαίρι το «unplug» των παιδιών μας από τις οθόνες είναι παραπάνω από αναγκαίο.

Λένε ότι αν στο πρώτο παιδί μια γυναίκα γίνεται μητέρα, στο δεύτερο γίνεται διαιτητής ανάμεσα στα αδέρφια.

Είτε ένα παιδί μένει κοντά σε πυρόπληκτη περιοχή είτε όχι, θα έχει αντιληφθεί πως συνέβη για ακόμα μία φορά κάτι δυσάρεστο και είναι πολύ πιθανό, βλέποντας τηλεόραση, να έχει δει πλάνα όπου η φωτιά καίει εκτάσεις γης.

«Δείξε μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι» έλεγαν οι γονείς μας. «Δείξε μου πώς φέρεσαι στον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι» θα έλεγα εγώ στα παιδιά μας σήμερα.