Child

Πάντα είχα αυτή την απορία ή καλύτερα το παράπονο... Γιατί τα άλλα παιδάκια δεν ακούγονται;

Έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας σε αυτούς. Ευχόμαστε κι ελπίζουμε να είναι πιο συνειδητοποιημένοι, πιο δημιουργικοί, πιο άξιοι από εμάς.

Όταν είσαι νέα μαμά, αναζητάς διαρκώς τον «σωστό» τρόπο να κάνεις τα πάντα: να θηλάσεις, να κοιμίσεις το μωρό σου, να παίξεις μαζί του, να το μυήσεις στην εξερεύνηση του κόσμου και στη διαδικασία της μάθησης.

Κι όμως, μια απλή λίστα μπορεί να σας απαλλάξει από την πρωινή γκρίνια!

Πουθενά αλλού δεν υπάρχει, ίσως, μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στις προσδοκίες και την πραγματικότητα από τον ρόλο του γονιού.

Όταν πριν από λίγο καιρό ανακοίνωσα με ενθουσιασμό στον 9χρονο γιο μου ότι περιμέναμε, από μέρα σε μέρα, να υποδεχτούμε στην οικογένεια την ξαδερφούλα του, δηλαδή τη μικρότερη αδερφή του 4χρονου ξαδέρφου του, η πρώτη ατάκα του ήταν: «Δηλαδή τώρα θα πρέπει να προσέχω και την μπέμπα;».

Κλάματα, τσιρίδες, απελπισμένες προσπάθειες για «λίγο ακόμα βίντεο».

«Έχεις ένα δωμάτιο γεμάτο παιχνίδια, πώς είναι δυνατόν να μη βρίσκεις κάτι να κάνεις;».