Δώρα Χαρατσάρη

Μπορεί να μην είναι φτιαγμένο από ζαχαρωτά, όπως το σπιτάκι του παραμυθιού, το Λογοcare όμως είναι και αυτό κατά κάποιον τρόπο παραμυθένιο.

Όποιο μέσο μεταφοράς και αν επιλέξετε για τις οικογενειακές διακοπές, όσο και αν διαρκεί το ταξίδι, μία είναι η φράση που θα ακούτε συνεχώς από τα παιδιά σας : «Μαμά πότε φτάνουμε;».

Έχετε παρατηρήσει ότι μερικές φορές μόνο εσείς καταλαβαίνετε τι λέει το παιδί σας; Ότι οι άλλοι –ακόμα και οι κοντινοί συγγενείς ή οι δασκάλες– δεν καταλαβαίνουν εύκολα τα λόγια του; Αυτό είναι κάτι που συναντάμε συχνά στα μικρά παιδιά, ειδικά στα πρώτα στάδια της ομιλίας τους.

Μπορεί, λίγο αφότου ξεκινήσει το μωρό μας να σχηματίζει τις πρώτες του συλλαβές, να ξεκινάει το αιώνιο debate για το αν θα πει πρώτα μαμά ή μπαμπά, στην πραγματικότητα όμως δεν μας νοιάζει καθόλου η σειρά προτεραιότητας.

«Δεν κάθεται ποτέ ήσυχο», «δεν με ακούει», «ξεχνάει συνέχεια», «δεν τελειώνει ποτέ αυτό που ξεκίνησε»... Πολλοί γονείς έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιες συμπεριφορές που τους προβληματίζουν και συχνά τους γεμίζουν ανησυχία ή ακόμα κι ενοχές.

Είναι λογικό, ειδικά τις πρώτες μέρες μετά τις διακοπές, τα περισσότερα παιδιά να αργούν να τελειώσουν τα μαθήματά τους.

Όταν έξω κάνει κρύο, μέσα έχει... δημιουργικό παιχνίδι!

Τα δωμάτια μιας μονοκατοικίας με κήπο στην Κηφισιά μεταμορφώθηκαν σε χώρους παιχνιδιού, μάθησης, ουσιαστικής επικοινωνίας, διαχείρισης κάθε δυσκολίας και εντυπωσιακής εξέλιξης, με την αγάπη, την προσοχή και τη διεπιστημονική φροντίδα της ομάδας