Πουθενά αλλού δεν υπάρχει, ίσως, μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στις προσδοκίες και την πραγματικότητα από τον ρόλο του γονιού. Όσο μετράμε αντίστροφα για τον τοκετό, οραματιζόμαστε τον εαυτό μας ως την πιο ψύχραιμη, λογική, προοδευτική, τρυφερή μαμά του κόσμου και όντως, αυτές ακριβώς είναι οι προθέσεις μας, με την αγάπη που ήδη μας κατακλύζει για το πλασματάκι που κυοφορούμε.