Στη συζήτησή μας με μια φίλη, μητέρα δύο κοριτσιών, 5 και 8 ετών, περιέγραψε ένα σκηνικό γνώριμο σε πολλούς γονείς. Όταν πηγαίνει καθημερινά στο σχολείο να παραλάβει τις κόρες της, τις βρίσκει στην πιο ανεξέλεγκτη εκδοχή τους. Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής για το σπίτι τσακώνονται ασταμάτητα για ασήμαντες αφορμές, για παράδειγμα για το ποια θα αφηγηθεί πρώτη το πώς πέρασε την ημέρα της, και γκρινιάζουν για τα πάντα, από τη ζέστη μέχρι ένα «ζουζούνι» που τις ακούμπησε και τις τρόμαξε.