Mε θυμάμαι πολύ καλά να φεύγω με το ποδήλατο για να πάω «στη γειτονιά» και να γυρίζω στο σπίτι μόλις νύχτωνε. Θυμάμαι επίσης ότι η μαμά μου δεν με περίμενε εναγωνίως στην πόρτα. Απλά, κάποια στιγμή... με έβλεπε μέσα στο σπίτι. Με θυμάμαι πολύ καλά στο εστιατόριο να κάνω mix σε ένα ποτήρι τα αναψυκτικά μαζί με το αλατοπίπερο και να τρυπάω το χάρτινο τραπεζομάντιλο για να περάσει η ώρα, ενώ ο μπαμπάς μου έλεγε για έβδομη φορά το ίδιο αστείο. Και ενώ δεν θέλω να φαίνομαι καθόλου σαν τη «θεία» που θυμάται τις παλιές εποχές, έχω την ανάγκη να μεταδώσω κάτι από όλα αυτά στα παιδιά μου. Ίσως και στον εαυτό μου. Έχω φέτος, περισσότερο από ποτέ, την ανάγκη να αποσυνδεθώ –από τις οθόνες– για να συνδεθώ με τα παιδιά μου, που τόσο τα έχω ανάγκη.
Με αυτό το cover story λοιπόν, θέλω να σας μυήσω στο μεγαλύτερο family trend του 2026, που ακούει στο viral hashtag #GoingAnalog, και με απλά λόγια περιγράφει την αναδυόμενη επιθυμία των γονιών της γενιάς μας να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας «όπως μεγαλώσαμε εμείς στα ‘90s».
Αποσυνδεδεμένοι και βαθιά συνδεδεμένοι.
Πριν δούμε όμως αν αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα, έχει ενδιαφέρον να ρίξουμε μια ματιά στα δεδομένα.
Τα παιδιά μας περνούν σήμερα σημαντικό χρόνο μπροστά στις οθόνες: Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά ηλικίας 5 ετών και κάτω βρίσκονται, κατά μέσο όρο, περίπου 2 ώρες και 27 λεπτά μπροστά σε κάποια οθόνη καθημερινά, ενώ τα μεγαλύτερα (5-8) φτάνουν μέχρι και τις 3,5 ώρες (σοκ), πολύ πιο πάνω από τον «παραδοσιακό» χρόνο τηλεόρασης που είχαμε εμείς τη δεκαετία του ’90.
Τα smartphones και τα tablets μπαίνουν πολύ νωρίς στη ζωή των παιδιών μας: Πρόσφατη έρευνα του Pew Research Center δείχνει πως μεγάλο ποσοστό παιδιών μικρότερης ηλικίας χρησιμοποιούν τακτικά κινητά και tablets, και μάλιστα το YouTube είναι πιθανό να παρακολουθείται καθημερινά από, περίπου, το 85% των γονιών, όχι για προσωπική τους χρήση, αλλά ως μέρος της καθημερινότητας των παιδιών τους.
Ταυτόχρονα, περίπου το 42% των γονιών δηλώνει ότι θα μπορούσε να κάνει καλύτερη διαχείριση του χρόνου οθόνης των παιδιών του, αλλά λόγω πίεσης χρόνου, δεν τα καταφέρνει.
Going Analog: Η οικογένεια επιστρέφει στο «μαζί»
Σε μια εποχή λοιπόν που τα παιδιά μας μαθαίνουν να κάνουν scroll πριν ακόμη μάθουν να γράφουν, φαίνεται πως όλο και περισσότερες οικογένειες επιλέγουν συνειδητά να… πατήσουν pause. Τη νέα τάση του going analog όμως δεν θέλω να τη «διαβάσετε» ως νοσταλγία, αλλά ως ανάγκη. Είναι αυτή η ανάγκη που προκύπτει συχνά έπειτα από στιγμές που νιώθουμε ότι παθαίνουμε overdose (δεν θα μπω σε λεπτομέρειες).
Σε όλο τον δυτικό κόσμο οι γονείς αγανακτούν. Η νέα, κυρίαρχη αιτία τσακωμού ανάμεσα στον γονέα και το παιδί έχει τίτλο «κλείσε επιτέλους το tablet» (το κινητό, την τηλεόραση), ενώ ο ίδιος ο γονέας, την ίδια στιγμή κρατάει στο χέρι του το δικό του κινητό. Η κατάσταση προφανώς δεν είναι απλή, και το being analog προφανώς και δεν είναι η απόλυτη κι εύκολη λύση.
Είναι όμως ένα πρώτο βήμα.
Έχουμε ανάγκη να φάμε όλοι μαζί χωρίς οθόνες και να κοιταζόμαστε όταν μιλάμε; Έχουμε.
Έχουμε ανάγκη να παίξουμε ένα επιτραπέζιο στο σαλόνι και να γελάσουμε, χωρίς οθόνες; Έχουμε.
Έχουμε ανάγκη να ταξιδέψουμε με το αυτοκίνητο και να λέμε ιστορίες, χωρίς οθόνες; Έχουμε.
Έχουμε ανάγκη να βγούμε για ποδήλατο ή για περπάτημα όλοι μαζί χωρίς οθόνες; Έχουμε.
Άρα, έχουμε κάνει το πρώτο βήμα. Έχουμε διαπιστώσει και έχουμε διατυπώσει την ανάγκη.
Να ζήσουμε, έστω και για λίγο, ΧΩΡΙΣ οθόνες.
Το going analog δεν απορρίπτει την τεχνολογία. Κάθε άλλο. Θα έλεγα ότι την επανατοποθετεί. Της θυμίζει ότι είναι εργαλείο, αλλά σίγουρα όχι πρωταγωνιστής. Και επαναφέρει στο κέντρο αυτό που πάντα είχε σημασία: τη σύνδεση.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, τα παιδιά δεν θα θυμούνται τα YouTube reels και το Roblox. Θα θυμούνται τη μυρωδιά του κέικ που ψήσατε μαζί, την αγκαλιά μετά από μια ατελείωτη παρτίδα UNO και τον αγώνα που κάνατε στον δρόμο για το ποιος θα ακουμπήσει πρώτος την αυλόπορτα.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο σύγχρονη επανάσταση: να διαλέγεις το «μαζί».
1 week BOOM Challenge
Eτοιμάσαμε ένα μικρό εβδομαδιαίο challenge για να δείτε αν το #GoingAnalog μπορεί να ταιριάξει στο δικό σας σπίτι. Τι λέτε; Θα το ακολουθήσετε;
1. Το κουτί των κινητών (το απόλυτο ‘90s rule)
Ένα ωραίο κουτί (ξύλινο, μεταλλικό ή και κουτί παπουτσιών, ακόμα καλύτερα) που μένει μόνιμα κάτω από το τραπέζι της κουζίνας.
• Βάζουμε όλα τα κινητά μέσα πριν από το φαγητό.
• Βγαίνουν μόνο αφού τελειώσουμε.
• Ισχύει για όλους. Και για τους γονείς.
Τι μήνυμα παίρνουν τα παιδιά; Δεν είναι μια τιμωρία από τους γονείς, αλλά απόφαση για οικογενειακό χρόνο.
2. Μία ώρα χωρίς οθόνες κάθε μέρα
Δεν αλλάζουμε τα πάντα απότομα, αντιθέτως, δίνουμε ένα παραθυράκι μιας ώρας για να πάρουμε μια γεύση. Μία σταθερή offline ώρα που θα συμφωνήσουμε μαζί, π.χ. 18:00-19:00. Τι κάνουμε τότε;
• ζωγραφική
• ποδήλατο
• μουσική
• απλώς, λίγη κουβέντα
Το σημαντικό είναι να γίνει ρουτίνα, όχι να το πετύχουμε 100%.
3. Οθόνη ναι, αλλά όλοι μαζί
Στα ‘90s δεν βλέπαμε ο καθένας τη δική του οθόνη. Ας το δοκιμάσουμε και τώρα! Καθορίζουμε μία φορά την εβδομάδα, ίσως το Σάββατο το βράδυ, να δούμε κάτι όλοι μαζί!
Η οθόνη γίνεται κοινή εμπειρία και όχι προσωπικός χώρος.
4. Το ντουλάπι των παιχνιδιών
Το Σάββατο το πρωί κλείνουμε οθόνες και ανοίγουμε το ντουλάπι! Επιτραπέζια, παζλ, πλαστελίνες, μπάλα, σχοινάκι, λάστιχο είναι όλα στη διάθεσή μας για να τα αξιοποιήσουμε. Παρέα.
5. Μουσική και χορός
Τα παιδιά αγαπούν τη μουσική. Το ίδιο και οι γονείς, και το κινητικό παιχνίδι είναι απολαυστικό για όλη την οικογένεια. Ας κάνουμε ένα dance class κάθε Δευτέρα απόγευμα, για να «διώξουμε» το βάρος του ξεκινήματος της εβδομάδας!
Ο πιο σημαντικός κανόνας:
Τα παιδιά δεν κάνουν αυτό που λέμε, κάνουν αυτό που βλέπουν.
Το ΒΟΟΜ challenge αφορά πρώτα τους γονείς. Μπορεί ο γονέας να βάλει το κινητό του στο κουτί; Μπορεί ο γονέας να παίξει, να μη βαριέται χωρίς το Instagram και να είναι «εκεί» στο παιχνίδι; Τότε θα το κάνουν κι εκείνα. Σκέφτομαι, κλείνοντας, πως δεν χρειάζεται να αφαιρέσουμε την τεχνολογία από τη ζωή των παιδιών μας. Αρκεί να προσθέσουμε περισσότερη ζωή. Δεν χρειάζεται να πετάξουμε τα κινητά. Αρκεί να τα αφήσουμε για λίγο στην άκρη. Το Back to the ‘90s trend του 2026 είναι λιγότερο νοσταλγία και περισσότερο επιλογή: μια ενσυνείδητη, ισορροπημένη οικογενειακή επιλογή όπου οι τεχνολογίες εξυπηρετούν το παιδί, χωρίς να το καταπίνουν. Και τελικά, ένα είναι το βέβαιο, το πιο σύγχρονο challenge για μια οικογένεια φέτος νιώθω πως δεν είναι να κάνει περισσότερα. Είναι να αποσυνδεθεί για λίγο, για να συνδεθεί ουσιαστικά.
Διαβάστε ολόκληρο το νέο τεύχος του BOOM πατώντας στο εξώφυλλο!
