Summer tantrums: Οδηγός επιβίωσης

Εύα Ανυφαντή
Tue, 11/08/2020 - 15:43
0 Comments

Το παιδί σας ουρλιάζει και χτυπιέται στη μέση του δρόμου κι εσείς, άναυδη, ανυπεράσπιστη και σε πανικό, προσπαθείτε να διαχειριστείτε την κατάσταση, κι όλα αυτά υπό τα αδιάκριτα βλέμματα των περαστικών. Tantrum it is, και ναι, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Πώς τα αντιμετωπίζουμε, λοιπόν; Η ψυχολόγος Αλεξία Βερνίκου μας δίνει χρήσιμα tips και πολύτιμες συμβουλές.

Τι είναι τα «tantrums»;

Τα tantrums εμφανίζονται στα παιδιά γύρω στον δεύτερο χρόνο της ζωής τους και χαρακτηρίζονται από ένα έντονο συναισθηματικό ξέσπασμα. Οφείλονται στο γεγονός ότι τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δεν είναι αναπτυξιακά έτοιμα ακόμα να διαχειριστούν και να εκφράσουν το αρνητικό συναίσθημα που νιώθουν με έναν ήρεμο, ώριμο και «αποδεκτό» τρόπο. Το συναίσθημα αυτό είναι συνήθως θυμός, ένταση, φόβος, μπορεί όμως να είναι και κάτι πιο απλό, όπως κούραση και πείνα. Τόσο η ανάπτυξη και η ιδιοσυγκρασία του παιδιού όσο και η αντιμετώπιση του γονέα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διάρκεια και την ένταση που θα έχουν τα tantrums.

Γιατί μας επισκέπτονται πιο συχνά το καλοκαίρι;

Κατά τη διάρκεια των διακοπών βλέπουμε τα tantrums των παιδιών μας να γίνονται πιο πολλά και πιο συχνά. Αυτό συμβαίνει διότι τα παιδιά βρίσκονται εκτός προγράμματος και λειτουργούν με λιγότερα όρια, λιγότερους κανόνες και λιγότερη ξεκούραση.

Πώς τα αντιμετωπίζουμε;

  • Λειτουργώ με πρόγραμμα και στις διακοπές. Φροντίζω το παιδί μου να ακολουθεί ένα σταθερό πρόγραμμα διατροφής και ύπνου. Προσπαθώ να μην ξεφεύγω από τη ρουτίνα που του προκαλεί ασφάλεια και ξεκούραση.
  • Σκέφτομαι πως, όπως όλα στη ζωή του παιδιού μου, είναι μια φάση που θα περάσει.
  • Έχω την ίδια αντιμετώπιση κάθε φορά.
  • Απομακρύνω το παιδί μου από την κατάσταση που του προκαλεί ένταση.
  • SAVE now & TEACH later. Την ώρα που συμβαίνει το tantrum, στέκομαι ήρεμη δίπλα στο παιδί μου και ΔΕ μιλάω (save). Ό,τι και να πω, εκείνη την ώρα δε με ακούει. Αφού ηρεμήσει, συζητάμε (teach).

  • Εάν δυσκολεύομαι, καλύτερα να απομακρυνθώ παρά να χάσω τον έλεγχο.
  • Εάν είμαι εκτός σπιτιού, αδιαφορώ για το τι θα σκέφτονται οι γύρω μου. Απομακρύνομαι με το παιδί μου για να μην ενοχλώ και αντιμετωπίζω την κατάσταση.
  • Ελέγχω το συναίσθημά μου και μένω ήρεμη και ψύχραιμη, χωρίς να χαθώ και εγώ σε ένα «ενήλικο tantrum».
  • ΔΕΝ ενδίδω και ΔΕΝ του κάνω το χατίρι κατά τη διάρκεια ή μετά το tantrum.
  • Περνάω ποιοτικό και ποσοτικό χρόνο με το παιδί μου και παραμένω συναισθηματικά συνδεδεμένη μαζί του.

Η Αλεξία Βερνίκου είναι ψυχολόγος και οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια (www.avparenting.com).


Διαβάστε αυτό και πολλά ακόμα άρθρα στο καλοκαιρινό τεύχος του BOOM