Child

Η ανακοίνωση του ανοίγματος των Δημοτικών και των Νηπιαγωγείων έφερε τις εξής αντιδράσεις: - Κλάματα χαράς στις μαμάδες - Μια παγωμάρα στα όρια της απάθειας στα περισσότερα παιδιάκια.

“Το παιδί μου είναι υπερκινητικό, δεν συγκεντρώνεται, είναι μονίμως αφηρημένο, δεν έχει καθόλου υπομονή, νευριάζει εύκολα...”, όλα συμπτώματα της ίδιας διαταραχής, που τα τελευταία χρόνια έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας.

Ενώ το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε το άνοιγμα όλων των σχολείων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στις 11 Ιανουαρίου, μόλις δημοσιεύτηκε μια μελέτη που έδειξε την επίδραση των ανοιχτών σχολείων της Σουηδίας στη διασπορά του κορωνοϊού κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας.

Όσο ευρηματικοί κι αν είναι οι γονείς, κάποτε στερεύουν από ιδέες κι έρχονται στιγμές που δεν ξέρουν πώς να απασχολήσουν δημιουργικά στο σπίτι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Έχουμε πολλούς λόγους, μικροί και μεγάλοι, να αισθανόμαστε αυτή την περίοδο απογοητευμένοι, θυμωμένοι, στερημένοι.

Σ’ ευχαριστώ, μικρέ μου ήρωα... Σ’ αγαπώ, γλυκιά μου ηρωίδα... Μήνας Σεπτέμβρης… και ξεκινήσαμε!

Τον τελευταίο χρόνο τα παιδιά έχουν στερηθεί πολλά, όπως τις αγκαλιές, το σχολείο, τους φίλους τους και πολλά απλά πράγματα που λίγους μήνες πριν, τους χάριζαν απίστευτη χαρά και ξεγνοιασιά.

Ξεχνάμε καμιά φορά, πως ο Άγιος Βασίλης για τα παιδιά, δεν είναι μόνο εκείνος που φέρνει τα δώρα, αλλά σημαίνει πολλά παραπάνω... Είναι μια μορφή οικεία, ένας φίλος τους, ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης... Γι' αυτό και έχουν το θάρρος να του γράφουν ό,τι θέλουν!