μαμά και παιδί

Από τη στιγμή που γεννιέται το παιδί μας, αρχίζουμε να μετράμε αναπτυξιακά ορόσημα: την πρώτη του τούμπα στο κρεβάτι, τα πρώτα του βήματα, τις πρώτες του λέξεις… ενώ ταυτόχρονα υπολογίζουμε το ύψος και το βάρος του και ελέγχουμε αν βρίσκονται μέσα στις καμπύλες ανάπτυξης.

Είναι αμέτρητες οι φορές που προβληματίζομαι, σκέφτομαι, αναρωτιέμαι. Ποια απάντηση πρέπει να δώσω σε έκτακτες καταστάσεις, σε τρομακτικές στιγμές, σε αγχωτικές συνθήκες. Αλλά και σε στιγμές ευτυχίας, χαράς.

Ας συμφωνήσουμε, για αρχή, σε έναν κανόνα καθολικότερο κι από το σύμπαν: Όλα τα μωρά είναι όμορφα, αλλά το δικό μας είναι το ομορφότερο. Πάντα.

Πάντα οι διακοπές είναι μια πρόκληση για τις οικογένειες που έχουν αποφασίσει να ζουν πλέον χωριστά, και ειδικά τον πρώτο καιρό μετά το διαζύγιο. Η προσαρμογή είναι πάντα δύσκολη, για μικρούς και μεγάλους και χρειάζονται συχνά λεπτοί χειρισμοί.

«Εγώ δεν θα το πω ποτέ αυτό»: Μέχρι να γίνω η ίδια μαμά, είχα επαναλάβει ξανά και ξανά αυτή τη δέσμευση από μέσα μου, κάθε φορά που άκουγα φίλες μου να ξεστομίζουν φράσεις που προκαλούσαν άγχος ακόμα και σε εμένα, πόσο μάλλον στα παιδιά τους, στα οποία απευθύνονταν.

Αν και δεν είμαστε πια σε καραντίνα, ο φόβος του COVID-19 θα μας ακολουθεί για καιρό, ακόμα και αν δεν επαληθευτεί το χειρότερο σενάριο μιας νέας έξαρσης.