το Νησί του Ποτέ Ποτέ

Έφτασα στο γραφείο, Δευτέρα πρωί στις 8.05, με έναν τόνο υποχρεώσεων και εκκρεμοτήτων από το Σαββατοκύριακο. Σκεφτόμουν πως πρέπει να τρέξω, να προλάβω, να γίνουν όλα γρήγορα, πιεσμένα για να βγει η μέρα. Και τότε, ανάμεσα στα δεκάδες mail, διάβασα το εξής: