Psychology

Είμαστε στο πάρκο με το παιδί μας, όταν αρχίζει να πετάει παιχνίδια σε άλλα παιδιά και να τα σπρώχνει. Ίσως δεν αντισταθούμε στον πειρασμό να του βάλουμε τις φωνές, αλλά ξέρουμε ήδη ότι ένα ξέσπασμα με φωνές είναι λάθος.

Λένε ότι αν στο πρώτο παιδί μια γυναίκα γίνεται μητέρα, στο δεύτερο γίνεται διαιτητής ανάμεσα στα αδέρφια.

Ρομαντικό δείπνο κάτω από την πανσέληνο χωρίς να κυνηγάτε τα παιδιά γύρω από το τραπέζι, πρωινό ξύπνημα χωρίς ξυπνητήρι, μπάνιο σε παραλίες χωρίς εύκολη πρόσβαση...

Έπειτα από ακόμα μία γεμάτη σχολική χρονιά, φορτωμένη με υπολογιστές και tablet, το καλοκαίρι το «unplug» των παιδιών μας από τις οθόνες είναι παραπάνω από αναγκαίο.

Οι καλοκαιρινές διακοπές αποτελούν μια εξαιρετική και ευχάριστη αφορμή για κάθε οικογένεια ώστε να σμίξει ξανά και να δημιουργήσει μοναδικές αναμνήσεις.

Ο φόβος για το σκοτάδι είναι αρχέγονος, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, και υπάρχει ακόμα και στους ενήλικες – από την εποχή που όταν έπεφτε η νύχτα, οι πρόγονοί μας γίνονταν πιο ευάλωτοι σε θηρευτές.

Από την ψυχολόγο Αγγελική Καβαλλιεράτου*

«Δείξε μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι» έλεγαν οι γονείς μας. «Δείξε μου πώς φέρεσαι στον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι» θα έλεγα εγώ στα παιδιά μας σήμερα.