Το μεγάλο παιδί φορά την καινούργια τσάντα του, παίρνει μαζί του το lunchbox, κι ετοιμάζεται για κάτι πολύ ωραίο και πρωτόγνωρο, το «μεγάλο» σχολείο, τη μεγάλη αυλή για παιχνίδι, τους νέους φίλους, τη δασκάλα. Μπορεί στα ματάκια να υπάρχουν λίγα δάκρυα έτοιμα να βγουν αλλά από όλους έχει ακούσει τα καλύτερα και παίρνει θάρρος… Δίπλα του, το μικρότερο αδελφάκι έχει κι αυτό στα μάτια λίγα δάκρυα, έτοιμα να ξεχυθούν αλλά για άλλο λόγο, το μεγάλο αδελφάκι φεύγει για το σχολείο, κι εκείνο μένει πίσω στο σπίτι…
Για τα μικρά παιδιά ο μεγάλος αδελφός δεν είναι απλώς ένα μέλος της οικογένειας. Είναι ο άνθρωπος που μοιράζεται, έστω δύσκολα κάποιες φορές, τα πάντα, είναι ο μόνιμος εταίρος στα παιχνίδια μα κυρίως στις σκανδαλιές, είναι κάτι σαν τον «βασικό συμπαίκτη» που πάνω του είναι βασισμένο όλο το παιχνίδι. Πώς να πορευτείς λοιπόν χωρίς εκείνον; Πώς να παίξεις κυνηγητό μόνος σου, ποιόν να αντιμετωπίσεις στη μάχη πάνω στο χαλί, πώς να φτιάξεις τον πανύψηλο πύργο με τα πολλά τουβλάκια χωρίς ένα χέρι βοήθειας, με ποιόν να μαλώσεις για το καλύτερο (τελευταίο!) αυτοκόλλητο;
Το σχολικό κουδούνι αλλάζει άρδην την καθημερινότητα του νέου μαθητή μα και του αδελφού που μένει στο σπίτι.
Για το μικρό παιδί που έχει μάθει να ρυθμίζει την καθημερινότητά του γύρω από τον μεγαλύτερο αδελφό ή αδελφή, η αλλαγή είναι συναισθηματική αλλά και πρακτική. Τα πρωινά έχουν λιγότερες φωνές και γέλια, λιγότερο παιχνίδι και περιπέτεια, περισσότερες ώρες με τους μεγάλους αλλά και μόνο του. Και φυσικά, δεν έχει ακόμα την ωριμότητα να διαχειριστεί όλη αυτή τη νέα κατάσταση. Ως εκ τούτου, η ακεφιά, η γκρίνια και τα δάκρυα, είναι μάλλον σίγουρα.
Η αλήθεια είναι πως πολλές… αράδες κειμένων έχουν γραφτεί (ναι, πολλές, το επιβεβαιώνω) για τα πρωτάκια. Για το στρες αποχωρισμού που βιώνουν, για τα (αναρίθμητα) tips που θα τα απαλλάξουν από το άγχος, για first day of school picture ideas, για συνταγές που γεμίζουν το lunchbox στο πι και φι. Τι γίνεται όμως τα μικράκια των οικογενειών που στέκονται στο κατώφλι και κουνούν το χεράκι;
Παρακάτω, έχουμε συγκεντρώσει 5 tips που θα τα βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τη νέα πραγματικότητα με κέφι και… δράση!
1.Αναγνωρίζουμε το συναίσθημά του: Αντί να πείτε: «εσύ είσαι εδώ με τη μαμά» ή «κοίτα πόσα παιχνίδια έχεις!» είναι προτιμότερο να πείτε: «σου λείπει ο αδελφός σου, σε καταλαβαίνω, είναι λογικό να νιώθεις έτσι». Όταν τα παιδιά βιώνουν δύσκολα συναισθήματα, είναι σημαντικό οι γονείς να τους δείχνουν ότι αυτά τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και ότι οι ενήλικες που εμπιστεύονται στη ζωή τους είναι εκεί για να βοηθήσουν.
2.Δημιουργούμε τη δική του ρουτίνα: Μια βόλτα στο πάρκο ή την παιδική χαρά, ένα playdate με έναν συνομήλικο φίλο του, μια μικρή δραστηριότητα, μια σταθερή, μικρή τελετουργία δηλαδή που του δίνει την αίσθηση ότι κι εκείνο έχει τη δική του «αποστολή» το πρωί.
3.Δίνουμε στο μικρό ρόλους σύνδεσης: Δημιουργούμε μια συνθήκη που θα κάνει το μικρό παιδί να συνδεθεί με την νέα πραγματικότητα του μεγάλου αδελφού. Μια χειροτεχνία ή ζωγραφιά που θα φτιάξει και θα την δείξει στο αδελφάκι όταν εκείνο επιστρέψει από το σχολείο, μια ρουτίνα πως κάθε μεσημέρι πηγαίνετε και παίρνετε το μεγάλο παιδί από το σχολείο περπατώντας ή ν του αναθέσετε ένα task όπως «θα ετοιμάσεις εσύ τα μολύβια του». Το μικρό παιδί νιώθει σημαντικό και περήφανο που συμμετέχει στη σχολική ζωή του μεγάλου.
4.Προετοιμάζουμε το «μετά το σχολείο» με χαρά: Φτιάξτε ένα μικρό τελετουργικό υποδοχής: ένα φιλί, μεσημεριανό φαγητό οι δύο τους, 15 λεπτά παιχνίδι παρέα. Έτσι, το μικρό παιδί μαθαίνει ότι ο αποχωρισμός είναι προσωρινός και η επανένωση γλυκιά.
5.Του δίνουμε περισσότερο αποκλειστικό χρόνο: Τώρα ίσως είναι η ευκαιρία να ζήσει και το μικρό για λίγο σαν… μοναχοπαίδι. Οι πρωινές ώρες που το μεγάλο αδελφάκι λείπει είναι μια σπάνια ευκαιρία για χρόνο γονέα-μικρού χωρίς να μοιράζεται την προσοχή, τα παιχνίδια ή… τη μαμά και τον μπαμπά.
Και μέχρι να συνηθίσετε, και το μικρό κι εσείς, τη νέα πραγματικότητα, τα πράγματα θα αλλάξουν και πάλι. Γιατί τα μικρά αδελφάκια δυσκολεύονται όταν μένουν μόνα στο σπίτι, αλλά δεν μένουν για πολύ. Σύντομα, παίρνουν κι εκείνα την τσάντα και το lunchbox τους, βγάζουν κι εκείνα την first day of school photo και γίνονται πρωτάκια!