Ρατσισμός: Πώς θα μάθω από νωρίς στο παιδί μου να σέβεται τη διαφορετικότητα

Εύα Ανυφαντή
Fri, 05/06/2020 - 10:22
0 Comments

«Θα ήταν βαρετό να ήμασταν όλοι ίδιοι». Κάπως έτσι ξεκινάει η πρώτη (από πολλές) συζητήσεις με θέμα τη διαφορετικότητα και την αποδοχή. Συζητήσεις που καλούμαστε και πρέπει να κάνουμε όλοι οι γονείς με τα παιδιά μας από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής τους. Και η αλήθεια είναι, πως όσα γίνονται σήμερα στις Η.Π.Α. είναι μια αφορμή να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τον ρατσισμό. Η Αλεξία Βερνίκου μας εξηγεί τι μπορούμε να κάνουμε ως γονείς για να «πλάσουμε» ανοιχτόμυαλα παιδιά που θα αποτελέσουν στο μέλλον σκεπτόμενους ενήλικες με ενσυναίσθηση.

  • Μιλάμε με τα παιδιά μας! Εξηγούμε τι είναι ο ρατσισμός και πώς εκδηλώνεται, πάντα ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητα τους. Δίνουμε παραδείγματα και μιλάμε για ανθρώπινα συναισθήματα.
  • Ρωτάμε τι ξέρουν και πώς νιώθουν για αυτά που συμβαίνουν γύρω μας (κυρίως στα παιδιά μεγαλύτερων ηλικιών).
  • Μιλάμε από νωρίς για έννοιες όπως διαφορετικότητα και αποδοχή.
  • Επενδύουμε στη σημασία του σεβασμού και της καλοσύνης. Από νωρίς!
  • Φροντίζουμε οι εικόνες των παιδιών μας να μην είναι μόνο ομογενείς και ίδιες. Κατεβαίνουμε στο κέντρο της πόλης μας και δεν μένουμε μόνο στα προαύλια των σχολείων τους και στις γειτονιές μας, ώστε να βιώσουν αυτή τη «διαφορετικότητα».
  • Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από τα παραμύθια. Φροντίζουμε τα βιβλία, οι ταινίες, οι κούκλες και οι ήρωες που συναντούν να αποτελούν έναυσμα για ερωτήσεις και συζητήσεις ζωής.

  • Μιλάμε για τους ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους για να αλλάξουν μια κατάσταση. Τους πραγματικούς ήρωες...
  • Προσέχουμε πώς φερόμαστε εμείς οι ίδιοι και πώς κρίνουμε τους συνανθρώπους μας. Τα παιδιά μας θα μας μιμηθούν και οι πράξεις μας (τις οποίες παρατηρούν καθημερινά σε ανύποπτες στιγμές) έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από τα λόγια μας.
  • Σεβόμαστε και εμείς τη διαφορετικότητα σε κάθε επίπεδο.
  • Ενδυναμώνουμε τα παιδιά μας, μαθαίνοντάς τους να μιλάνε και να μη σωπαίνουν.
  • Δεν σωπαίνουμε ούτε εμείς.
  • Τα παιδιά έχουν έντονο το αίσθημα της δικαιοσύνης (για αυτό και συχνά λένε «δεν είναι δίκαιο που...»). Χρησιμοποιούμε λοιπόν την έννοια αυτή για να κατανοήσουν το ρατσισμό.
  • Ακούμε τι έχουν να μας πουν και αφήνουμε πάντα ανοιχτό τον δίαυλο της επικοινωνίας μας μαζί τους.

Keep in mind:

Η συζήτηση για τον ρατσισμό δεν είναι εύκολη. Θέλουμε να γίνεται σταδιακά και από τις μικρές ηλικίες και σίγουρα πριν αποκτήσουν τα παιδιά πρόσβαση στο διαδίκτυο, από όπου μπορούν να πάρουν λανθασμένες και παραπλανητικές απόψεις. Αλλά πρέπει να γίνεται εγκαίρως και από όλους, ασχέτως εθνικότητας, κοινωνικού, οικονομικού, μορφωτικού υπόβαθρου και προσωπικών εμπειριών.

Η διαφορετικότητα δεν συνεπάγεται ανισότητα 

 

Η Αλεξία Βερνίκου είναι ψυχολόγος και οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια | www.avparenting.com