Family

Στις προηγούμενες γενιές ακόμα και οι πιο αφοσιωμένοι μπαμπάδες ήταν συνήθως τόσο σκληρά εργαζόμενοι, στην προσπάθεια να ανταποκριθούν στον παραδοσιακό ρόλο του κουβαλητή, που απουσίαζαν πολλές ώρες καθημερινά από το σπίτι.

Όταν γυρνάω σπίτι από τη δουλειά και βρίσκω την κόρη μου να παίζει ήρεμη στο πάτωμα του δωματίου της με τον παππού, ενώ η γιαγιά της πλένει τα τελευταία πιάτα του νεροχύτη, θέλω να ψιθυρίσω ένα μεγάλο ευχαριστώ.

"Μαμά μπορώ να κοιμηθώ σήμερα στον παππού;" Ίσως δεν υπάρχει πιο γλυκιά στιγμή από εκείνη που το παιδάκι με ματάκια που λάμπουν από ανυπομονησία και χαρά ζητάει από τους γονείς του να το αφήσουν να κοιμηθεί στον παππού ή τη γιαγιά! 

Όταν ολοκληρώθηκε η παρουσίαση του KORRES Circle που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, είχαμε μείνει όλες άφωνες. Η παρουσίαση αυτή δεν ήταν μια κλασική beauty παρουσίαση όπως τη γνωρίζουμε, αλλά ένα "παράθυρο στο μέλλον".

Το άρθρο που ακολουθεί αποτελεί απόσπασμα από το έντυπο «Γονιός γίνεσαι μέρα με τη μέρα ‒ Σκέψεις και Συμβουλές για Γονείς Παιδιών Προσχολικής Ηλικίας» που έχει εκδοθεί από το Σωματείο ΕΛΙΖΑ.

Εδώ και μερικούς μήνες έχει γεμίσει το σπίτι μας με λούτρινα ζωάκια από όλο το ζωικό βασίλειο. Από στρουθοκάμηλο και τίγρη μέχρι παπαγάλο και κάθε είδους χιμπατζή, τα κρεβάτια των παιδιών μου πλέον ασφυκτιούν.

Γράφω και σβήνω μανιωδώς την εισαγωγή αυτής της συνέντευξης. Αναρωτιέμαι ποια λόγια είναι κατάλληλα ή έστω ικανά να περιγράψουν την ιστορία μιας μάνας, της Ματίνας, που έχασε το ένα της παιδί από καρκίνο. Μιας μάνας που έχασε το παιδί της.

Έχουν τα πιο αστραφτερά και υγιή χαμόγελα, βουρτσίζουν τα δοντάκια τους δύο φορές την ημέρα ανελλιπώς και θα γίνουν οι καλύτεροι φίλοι των παιδιών.