Είναι από εκείνες τις πράξεις που μοιάζουν μικρές όταν τις κοιτάς από απόσταση.
Ένα μήνυμα.
Ένα τηλεφώνημα.
Μια εγγραφή σε μια λίστα εθελοντών.
Κι όμως, κάποιες από αυτές κρύβουν μέσα τους τη δυνατότητα να αλλάξουν ολόκληρες ζωές.
Το να γίνεις εθελοντής δότης μυελού των οστών είναι μία από αυτές τις πράξεις.
Μια μπατονέτα στο εσωτερικό του μάγουλου. Λίγα λεπτά από τον χρόνο σου. Και, χωρίς να το γνωρίζεις, μπαίνεις σε μια παγκόσμια αλυσίδα ελπίδας για ανθρώπους που δίνουν τη δυσκολότερη μάχη της ζωής τους.
Για όσους έχουν ήδη κάνει αυτό το βήμα και είναι ήδη εθελοντές δότες μυελού των οστών, όπως και εγώ, υπάρχει ένας ακόμη τρόπος να προσφέρουν.
Με 25 ευρώ μπορούν να «υιοθετήσουν» το δείγμα ενός νέου εθελοντή δότη και να συμβάλουν στην εργαστηριακή του ταυτοποίηση.
Ίσως ακούγεται τεχνικό. Στην πραγματικότητα είναι βαθιά ανθρώπινο.
Για να μπορέσει ένας νέος εθελοντής να ενταχθεί στη διεθνή δεξαμενή δοτών, το δείγμα του πρέπει να αναλυθεί και να καταγραφεί. Μόνο τότε θα είναι ορατός στα συστήματα αναζήτησης που χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο για να βρεθεί ο κατάλληλος συμβατός δότης για έναν ασθενή.
Αυτά τα 25 ευρώ μετατρέπονται σε μια πραγματική ευκαιρία για έναν ακόμη άνθρωπο να βρίσκεται εκεί τη στιγμή που κάποιος τον χρειαστεί.
Και αυτό είναι το πιο συγκινητικό στοιχείο αυτής της πρωτοβουλίας.
Ένας εθελοντής δότης βοηθά έναν άλλον εθελοντή δότη να γίνει μέρος της ίδιας αλυσίδας προσφοράς.
Άνθρωποι που πιθανότατα δεν θα γνωριστούν ποτέ.
Που ίσως ζουν σε διαφορετικές πόλεις, διαφορετικές χώρες, διαφορετικές ηπείρους.
Κι όμως συνδέονται από μια κοινή επιθυμία: να δώσουν σε κάποιον μια πιθανότητα ζωής.
Ο ηρωισμός, ξέρετε, κρύβεται καμιά φορά σε ανθρώπους που συνεχίζουν τη μέρα τους κανονικά αφού συμπληρώσουν μια αίτηση εθελοντή. Σε ανθρώπους που προσφέρουν 25 ευρώ για να βοηθήσουν έναν άγνωστο να καταγραφεί. Σε ανθρώπους που δεν θα μάθουν ποτέ ποιον βοήθησαν, αλλά ξέρουν ότι κάπου, κάποτε, μπορεί να έκαναν τη διαφορά.
Κάθε νέος εθελοντής που ταυτοποιείται αυξάνει τις πιθανότητες να βρεθεί συμβατός δότης για έναν ασθενή που περιμένει.
Κάθε δείγμα που «υιοθετείται» ανοίγει μία ακόμη πόρτα ελπίδας.
Γιατί αυτό που μας δίδαξε η κ. Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη με το έργο της, είναι πως η ελπίδα δεν γεννιέται από τους πολλούς που περιμένουν να γίνει κάτι.
Γεννιέται από έναν άνθρωπο που αποφασίζει να γίνει η πιθανότητα ενός άλλου ανθρώπου.
Κι αυτό είναι το πιο όμορφο νόημα του εθελοντισμού: να μη γνωρίζεις ποιον θα βοηθήσεις, αλλά να επιλέγεις να είσαι εκεί όταν σε χρειαστεί.
Θέλετε να μάθετε περισσότερα; Κάντε κλικ εδώ!
