«Στερούσαμε από την κόρη μας τη φωνή της»: Η viral ιστορία του πατέρα που αποδέχτηκε ότι το παιδί του είναι διεμφυλικό

Γεωργία Καρκάνη
Fri, 19/03/2021 - 09:57
0 Comments

Το ένα από τα τέσσερα παιδιά του Brandon Boulware δεν γελούσε ποτέ. Στο σχολείο δεν είχε καθόλου αυτοπεποίθηση ούτε φίλους. Ο πατέρας του δυσκολευόταν να καταλάβει το γιατί, μέχρι που ήρθε αντιμέτωπος με μια δυνατή συνειδητοποίηση: ο λόγος που το παιδί του επιδίωκε να «μη συμπεριφέρεται, ούτε να ντύνεται σαν αγόρι» ήταν γιατί μεγάλωνε μια διεμφυλική κόρη.

Photo by Cory Woodward on Unsplash

Ένα βίντεο με τη μαρτυρία του Boulware, σε ακρόαση σε δικαστήριο του Μιζούρι, όπου ζητούσε να μην περάσει νόμος ο οποίος θα περιόριζε τη συμμετοχή διεμφυλικών αθλητών σε σχολικά αγωνίσματα, έγινε viral. Κάτω από τη σκανδαλοθηρική επιφάνεια της ιστορίας, σε μια δεύτερη ανάγνωση παρακολουθούμε την εξομολόγηση ενός γονιού που κατάφερε να υπερνικήσει τα στερεότυπα, τα ταμπού, τους φόβους του ώστε να δώσει στο παιδί του το δικαίωμα στην ευτυχία.

Ο Boulware (ο οποίος αυτοπροσδιορίστηκε ως «δικηγόρος, χριστιανός, γιος ιερέα, σύζυγος και πατέρας τεσσάρων παιδιών: δύο αγοριών και δύο κοριτσιών, μεταξύ αυτών μιας υπέροχης και όμορφης διεμφυλικής κόρης») είπε, μεταξύ άλλων:

«Για χρόνια δεν άφηνα την κόρη μου να φορά κοριτσίστικα ρούχα και να παίζει με κοριτσίστικα παιχνίδια. Την ανάγκαζα να φοράει αγορίστικα ρούχα, να κόβει τα μαλλιά της κοντά και να παίζει ομαδικά σπορ με αγόρια». Το έκανε, όπως πρόσθεσε, και γιατί δεν άντεχε την ιδέα η κόρη του να πέφτει θύμα κοροϊδίας, αλλά και «για να προστατεύσω τον εαυτό μου. Ήθελα να αποφύγω εκείνες τις αναπόφευκτες ερωτήσεις σχετικά με το γιατί το παιδί μου δεν μοιάζει και δεν συμπεριφέρεται σαν αγόρι».

boom μπαμπάς μιζούρι διεμφυλική κόρη
Photo: www.people.com / Brandon Boulware | CREDIT: ACLU

Το αποτέλεσμα της στάσης του -όπως κι εκείνη της συζύγου του, που ακολουθούσε την ίδια γραμμή- ήταν η κόρη τους να νιώθει «απόλυτα δυστυχισμένη. Δεν γελούσε ποτέ».

Ένα φαινομενικά ασήμαντο γεγονός βοήθησε τον Boulware να δει ξεκάθαρα την κατάσταση: «Είχα επιστρέψει από τη δουλειά στο σπίτι και η κόρη μου βρισκόταν με τον αδερφό της στον μπροστινό κήπο. Εκείνη είχε φορέσει ένα φόρεμα της μεγαλύτερης αδερφής της. Ήθελαν να πάνε να παίξουν με τα παιδιά της γειτονιάς αλλά εγώ είπα όχι. Η κόρη μου με ρώτησε τότε: Αν πήγαινε μέσα και άλλαζε τα ρούχα της με αγορίστικα, θα μπορούσε να πάει να παίξει; Τότε, το συνειδητοποίησα. Για την κόρη μου, το να είσαι καλός σήμαινε να μην είσαι ο εαυτός σου».

Μόλις ο Boulware και η γυναίκα του κατάλαβαν ότι «στερούσαμε από την κόρη μας τη φωνή της», η μεταμόρφωσή της υπήρξε και εξωτερική και εσωτερική. Άφησε τα μαλλιά της να μακρύνουν, άρχισε να ντύνεται όπως της άρεσε, απέκτησε φίλους και μπήκε σε μια κοριτσίστικη ομάδα βόλεϊ. Κυρίως, εξελίχθηκε σε ένα «γεμάτο αυτοπεποίθηση, χαμογελαστό, χαρούμενο κορίτσι».

Όσο δύσκολη κι αν ήταν η αποδοχή της ταυτότητάς της από τους γονείς της, μάλλον τίποτα δεν συγκρίνεται με το κέρδος τους: να τη βλέπουν να χαμογελά. Ας ελπίσουμε η ιστορία τους να παρακινήσει και άλλους να αποδεχτούν τα παιδιά τους όπως πραγματικά είναι -είτε μιλάμε για ταυτότητα φύλου είτε για άλλα θέματα, όπως ο επαγγελματικός προσανατολισμός- ακόμα και αν χρειαστεί να αναθεωρήσουν εντελώς τις δικές τους προσδοκίες.

Με πληροφορίες από Guardian και People.