Family

Το ένα πρωί ξυπνούσα, ένιωθα ευλογημένη που είχα ξαφνικά τόσες ημέρες μπροστά μου με τα παιδιά μου και ήμουν έτοιμη να κάνω χειροτεχνίες που θα ζήλευε και η πρόεδρος νηπιαγωγών Ελλάδος ‒αν υπάρχει τέτοια θέση‒, και το άλλο πρωί ήθελα να μην ακούω το ξυπνητήρι, να μην ακούω τις φωνές τους, να μείν

Είσαι η μαμά που, όταν οι άλλες σταματούν τη συζήτηση για τις πάνες, τη διατροφή και τον βραδινό ύπνο και περνούν στα θέματα της δουλειάς τους, σιωπά.

4 υπέροχοι μπαμπάδες θυμούνται τις ημέρες τις καραντίνας, το work from home και τις χιουμοριστικές αλλά και δυνατές στιγμές που έζησαν με τα παιδιά τους.  

Η ζωή είναι υπέροχη, γιατί τόσο καιρό δεν είχαμε παίξει μαζί τόσο πολύ; Γιατί δε ζωγραφίζαμε παρέα τα απογεύματα; Μωρό μου, πόσες ευαισθησίες έχεις... Τώρα είχα τον χρόνο να σε γνωρίσω καλύτερα.

Στο εξώφυλλό μας και στο πιο τρυφερό cover story που κάναμε ποτέ πρωταγωνιστεί η Κατερίνα με την υπέροχη οικογένειά της. Μια μπέμπα ‒μόλις 20 ημερών την ημέρα της φωτογράφισης‒ που γεννήθηκε εν μέσω πανδημίας.

Η ταχύτητα με την οποία σκρολάρει ένας έφηβος στην οθόνη του iPhone του είναι εξίσου αστραπιαία με εκείνη με την οποία αλλάζουν οι γενιές σήμερα.

Θυμάμαι να γυρίζω τρέχοντας από το σχολείο για να προλάβω να δω το Καρουζέλ που είχε ήδη ξεκινήσει και στη συνέχεια να δω με την ηρεμία μου τη Λόρα και τη Μαίρη στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι. Θυμάμαι να συζητάω με τις φίλες μου για το πόσο μας εκνεύριζε η Μαρία Χοακίνα και για την κ.

Η κυρία Άννα, στερήθηκε όπως και πολλές άλλες γιαγιάδες τα εγγόνια της κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Της ζητήσαμε, λοιπόν, να γράψει ένα γράμμα στη μικρή εγγονούλα της και το παραθέτουμε αυτούσιο...