Family

Πριν γίνεις γονιός, έχεις ακούσει, έχεις δει, έχεις διαβάσει πολλά για τη θρυλική αγάπη της μητέρας, που δεν γνωρίζει όρια και φτάνει μέχρι την αυτοθυσία.

Αν κλείσουμε τα μάτια και σκεφτούμε ποιες εικόνες μάς φέρνει στο μυαλό η λέξη «οικογένεια», τότε σε μία από αυτές σίγουρα θα τη φανταστούμε συγκεντρωμένη γύρω από ένα τραπέζι.

Είμαστε στο πάρκο με το παιδί μας, όταν αρχίζει να πετάει παιχνίδια σε άλλα παιδιά και να τα σπρώχνει. Ίσως δεν αντισταθούμε στον πειρασμό να του βάλουμε τις φωνές, αλλά ξέρουμε ήδη ότι ένα ξέσπασμα με φωνές είναι λάθος.

Δεν συμβιβάζεστε με τίποτα λιγότερο από την ανατροφή των πιο επιτυχημένων παιδιών; Μήπως επιδιώκετε να βρίσκεστε δίπλα τους σε κάθε στιγμή της ημέρας; Άρθρα, βιβλία και σεμινάρια παρουσιάζουν σήμερα κυρίως τ

Είναι ο χώρος όπου τα παιδιά κάνουν τα πρώτα τους βήματα κοινωνικοποίησης με άλλα παιδιά – κι εμείς, με άλλους γονείς.

«Τσακώνονται όλη μέρα»: Αυτή είναι μια ατάκα που ακούμε σταθερά από γονείς δύο -ή και περισσότερων- παιδιών, πιθανότατα ενώ εκείνοι έχουν στρέψει το απελπισμένο βλέμμα τους στα αδερφάκια που, για ακόμα μία φορά, έχουν αρπάξει το ίδιο παιχνίδι, το καθένα από μία άκρη, και το τραβούν με μανία προσπ

Το περιμένουμε πώς και πώς να κατέβει από το σχολικό, προσπαθούμε να μαντέψουμε από το ύφος του αν είναι χαρούμενο, προβληματισμένο ή απλώς κουρασμένο, κι από την αγωνία μας κάνουμε σχεδόν πάντα τη λάθος ερώτηση: «Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;».

Κανείς δεν σε προετοιμάζει για αυτό. Ή, και να το κάνει, πριν γίνεις μητέρα είναι ανθρωπίνως αδύνατο να το αντιληφθείς. Κανείς δεν μπορεί να σου πει –και να το νιώσεις στην καρδιά σου– τι θα πει να πονάει το ίδιο σου το παιδί.