Learn

Αν κατέγραφε κανείς τις ιστορίες που πλάθει με τη φαντασία του ένα παιδί την ώρα που παίζει αμέριμνο, θα μπορούσε σίγουρα να γεμίσει τόμους ολόκληρους… Κάστρα, ιππότες, ζούγκλες, νεράιδες, ξωτικά, «καλοί» και «κακοί», χωράνε όλα στην ίδια ιστορία, με πρωταγωνιστή πάντα το ίδιο το παιδί.

Το ΑΙ έχει ήδη μπει στα σπίτια μας. Για τα καλά. Κι όμως, όσο περισσότερο το χρησιμοποιούμε, τόσο περισσότερο το φοβόμαστε. Μήπως μας αντικαταστήσει; Μήπως αποξενώσει τα παιδιά μας; Μήπως κάνει τη σκέψη «έτοιμη» και την προσπάθεια περιττή;

Ο ορισμός των Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών αναφέρεται σε δυσκολίες στη μάθηση, την κατανόηση της ομιλίας, την ανάγνωση, τη γραφή και τα μαθηματικά.

«Δεν κάθεται ποτέ ήσυχο», «δεν με ακούει», «ξεχνάει συνέχεια», «δεν τελειώνει ποτέ αυτό που ξεκίνησε»... Πολλοί γονείς έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιες συμπεριφορές που τους προβληματίζουν και συχνά τους γεμίζουν ανησυχία ή ακόμα κι ενοχές.

Κάθε απόγευμα τα παιδιά επιστρέφουν κουρασμένα από το σχολείο, και λίγο αργότερα… αρχίζουν τα δύσκολα: πρέπει να μάθουν την ορθογραφία, να κάνουν επανάληψη και να ετοιμάσουν τις ασκήσεις τους για την επόμενη μέρα.

Ορθογραφία, αντιγραφή, μια προπαίδεια κι ένας άθλος του Ηρακλή. Απλές, μικρές ασκήσεις που όμως μπορεί να περάσει όλο το απόγευμα, να φτάσει το βράδυ και ακόμη να μην έχετε τελειώσει! Είναι λογικό, ειδικά τα πρώτα χρόνια τα περισσότερα παιδιά να αργούν να τελειώσουν τα μαθήματά τους.

Αγαπητοί γονείς, μην ανησυχείτε!

Το παιδί μου «είναι απρόσεκτο... πρέπει να του πω κάτι πάνω από πέντε φορές για να το συγκρατήσει...».