“Το παιδί μου είναι υπερκινητικό, δεν συγκεντρώνεται, είναι μονίμως αφηρημένο, δεν έχει καθόλου υπομονή, νευριάζει εύκολα...”, όλα συμπτώματα της ίδιας διαταραχής, που τα τελευταία χρόνια έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Η Σοφία Παπαφάνη και η Δώρα Χαρατσάρη, δημιουργοί του Κέντρου Ειδικής Αγωγής λογοcare, μάς λύνουν όλες τις απορίες σε σχέση με τη Διάσπαση Ελλειματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα, τη γνωστή σε όλους μας ΔΕΠ-Υ.
Μύθος #1: Η ΔΕΠ-Υ παρουσιάζεται μόνο στα αγόρια
Πραγματικότητα: Η ΔΕΠ-Υ παρουσιάζεται περισσότερο στα αγόρια από ότι στα κορίτσια σε αναλογία 3:1, αλλά δεν εμφανίζεται μόνο στα αγόρια.
Μύθος #2: Η ΔΕΠ-Υ σχετίζεται με χαμηλή νοημοσύνη
Πραγματικότητα: Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορούν να έχουν νοημοσύνη ίση ή και υψηλότερη από τον μέσο όρο. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις που η ΔΕΠΥ συνυπάρχει με χαμηλή νοημοσύνη.
Μύθος #3: Όλα τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είναι υπερκινητικά
Πραγματικότητα: Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορεί να παρουσιάζουν υπερκινητικότητα αλλά όχι πάντοτε, γιαυτό υπάρχει και η παύλα ανάμεσα στην ονομασία ΔΕΠ-Υ. Ορισμένα παιδιά παρουσιάζουν μόνο δυσκολία προσοχής.
Μύθος #4: Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ δεν μπορούν ποτέ να συγκεντρωθούν
Πραγματικότητα: Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ συγκεντρώνονται σε δραστηριότητες που τους αρέσουν πολύ. Δυσκολεύονται εξαιρετικά να παραμείνουν συγκεντρωμένα σε δραστηριότητες που τα δυσκολεύουν ή που επαναλαμβάνονται.
Μύθος #5: Η ΔΕΠ-Υ εξαφανίζεται με το πέρασμα του χρόνου
Πραγματικότητα: Τα συμπτώματα της ΔΕΠ-Υ παραμένουν και στην ενήλικη ζωή ενός ατόμου.
Μύθος #6: Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορούν να έχουν καλύτερη συμπεριφορά αν θέλουν
Πραγματικότητα: Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ μπορεί να προσπαθούν πολύ σκληρά ώστε να έχουν καλή συμπεριφορά και ακόμα να αδυνατούν να παραμείνουν ήσυχα, ακίνητα ή συγκεντρωμένα.
Μύθος #7: Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ χρειάζονται αυστηρότητα και τιμωρίες
Πραγματικότητα: Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ χρειάζονται όρια, κανόνες και σταθερό πρόγραμμα. Τα συχνά διαλείμματα επίσης, βοηθούν στην καλύτερη απόδοσή τους.
Μύθος #8: Τα φάρμακα θεραπεύουν τη ΔΕΠ-Υ
Πραγματικότητα: Τα φάρμακα δεν θεραπεύουν την ΔΕΠ-Υ αλλά μπορούν να μετριάσουν προσωρινά τα συμπτώματα, συνδυαστικά πάντοτε με την ενσωμάτωση άλλων στρατηγικών παρέμβασης.
Keep in mind...
Επειδή όλα τα παιδιά είναι ανυπόμονα, υπερκινητικά και ανυπάκουα δε σημαίνει πως όλα έχουν ΔΕΠ-Υ. Απευθυνθείτε σε έναν ειδικό προκειμένου να εξετάσει το παιδί σας και να διαπιστώσει αν πράγματι έχει ΔΕΠ-Υ πριν προχωρήσετε από μόνη σας σε οποιαδήποτε "διάγνωση".
Ευχαριστούμε θερμά τη Σοφία Παπαφάνη και τη Δώρα Χαρατσάρη, για τις πολύτιμες συμβουλές.