Τελικά θέλω να ανοίξουν τα σχολεία; Η ιδρυματοποίηση μιας μάνας

Μυρτώ Κάζη
Sun, 10/01/2021 - 13:07
0 Comments

Η ανακοίνωση του ανοίγματος των Δημοτικών και των Νηπιαγωγείων έφερε τις εξής αντιδράσεις:

- Κλάματα χαράς στις μαμάδες

- Μια παγωμάρα στα όρια της απάθειας στα περισσότερα παιδιάκια.

Δεν ξέρω αν συνέβη το ίδιο και στα δικά σας σπίτια, όμως εμείς, ενώ εγώ και ο Τάσος πετάξαμε ως το ταβάνι με την επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας, ο Οδυσσέας και η Ιριάνα, έκαναν σαν να μην άκουσαν το νέο και πολύ φοβάμαι πως ούτε καν χάρηκαν.

Παρατηρώντας τη νέα μας "κανονικότητα" θα έλεγα πως αυτούς τους δύο μήνες της δεύτερης καραντίνας με έναν δικό μας τρόπο, βρήκαμε ρυθμούς και κάναμε τη νέα συνθήκη να δουλέψει. Εγώ κατάφερα να δουλεύω και από το σπίτι, τα παιδιά τα πήγαν αρκετά καλά με την τηλε-εκπαίδευση (σε βαθμό που δεν το πίστευα κάποιες ημέρες) και έπειτα από 60 ημέρες εγκλεισμού δεν ξέρω αν τελικά το άνοιγμα των σχολείων θα μας ταράξει τις ισορροπίες που έχουμε βρει. Αυτά σκέφτομαι και θέλω πραγματικά να μου ρίξω μια σφαλιάρα γιατί συνειδητοποιώ πως το χειρότερο ίσως από όσα μας έφερε η καραντίνα είναι η ιδρυματοποίηση.

Οριακά μάθαμε να ζούμε έτσι και όπως κάθε σωστός φυλακισμένος, έτσι και εμείς φοβόμαστε να βγούμε "στον έξω κόσμο".

Όμως τα παιδιά μας έχουν ανάγκη το σχολείο τους, έχουν ανάγκη τους φίλους τους, τους δασκάλους τους, το παιχνίδι, την επαφή.

Γιαυτό, αν αισθάνεστε κάπως μουδιασμένοι όπως εγώ, σας προτείνω να ρίξετε έναν κουβά κρύο νερό που λέει ο λόγος στο πρόσωπό σας, να συνέλθετε και να ετοιμάσετε τις σχολικές τσάντες για τη Δευτέρα!

Μείναμε σπίτι, τηρήσαμε τα μέτρα και τώρα είμαστε έτοιμοι με τεράστια προσοχή να επιστρέψουμε στην κανονικότητα των σχολείων που είναι τόσο απαραίτητη για αυτές τις ηλικίες.

Καλή σχολική χρονιά λοιπόν και πάλι με την ευχή να μη χρειαστεί να ιδρυματοποιηθούμε ξανά! 

Με αγάπη,

Μυρτώ