Μυρτώ Κάζη

Θυμάμαι όταν ήμουν στο Δημοτικό μάς είχε βάλει η δασκάλα μας να γράψουμε μια έκθεση για τους γονείς μας. Η μαμά μου ακόμα θυμάται -όλο συγκίνηση- πως είχα γράψει πως όταν γύριζα σπίτι και εκείνη δεν είχε έρθει ακόμα, περίμενα με αγωνία να ακούσω τα κλειδιά της στην πόρτα.

Θαύμα είναι…

Αρχικά πριν ξεκινήσουμε να μιλάμε για το Παρίσι και το τι μπορείτε να κάνετε αν το επισκεφθείτε με τα παιδιά σας θα πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάτι. Σε ένα ταξίδι, όσες μέρες κι αν είναι, ποτέ κανείς δεν πρόλαβε να τα κάνει και να τα δει όλα.

Είναι δύσκολο, είναι δυσάρεστο, είναι αγχωτικό και κάποιες φορές είναι και επικίνδυνο. Το ξέρουμε. Το έχουμε ζήσει όλοι οι γονείς που έχουμε δύο (ή περισσότερα) παιδιά και σας καταλαβαίνουμε.

Γράφω αυτό το άρθρο όχι επειδή έχω κάποιο κακό προαίσθημα για το μέλλον μου, ούτε θέλω να το διαβάσετε με αρνητικό πρόσημο.

Η συζήτηση με την Κατρίνα Τσάνταλη είναι πάντα συναρπαστική.

(Δεν) θέλω να ξέρεις... (Δεν) θέλω να ξέρεις πως, όταν σε γέννησα, έκλαψα πολύ.

Kάθε απόγευμα που φεύγουμε από το γραφείο είμαστε χωρισμένες σε δύο ομάδες. Όσες δεν έχουν παιδιά κοιτάζουν το ρολόι και λαχταρούν να φύγουν.