Family

Έχουν περάσει τόσα χρόνια, κι ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω την πρώτη μέρα που άφησα τον Οδυσσέα στον παιδικό σταθμό. Ξέρω ότι αυτή η μικρή ιστορία θα σας θυμίσει κι εσάς κάτι…

Το ανέμελο καλοκαίρι σιγά σιγά μας αφήνει… Τα ξυπόλυτα ποδαράκια φορούν πια κάλτσες και αθλητικά, τα μαγιό έδωσαν τη θέση τους στα blue jeans και τα κολάν, οι τσάντες θαλάσσης «εκτοπίστηκαν» από τις φορτωμένες schoolbags,

Μεταξύ του σχεδόν αρχετυπικού ουρλιαχτού της Ελληνίδας μάνας -«Τάσσσσσοοοο!»- με την παντόφλα στο χέρι και της βαθιάς κατανόησης της σύγχρονης μητέρας, υπάρχει πάντα ένας κοινός παρονομαστής: η ίδια, αξεπέραστη -σχε

Μια μέρα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μας διακοπών, η φίλη μου η Τζωρτζίνα μου έκανε share αυτό: «Όταν συνειδητοποιείς πως το “τελείωσα 4 χρόνια πανεπιστήμιο χωρίς ChatGPT” είναι το νέο “εμείς για να πάμε σχολείο περπατούσαμε 5 χιλιόμετρα στο χιόνι”».

Ύστερα από τρεις μήνες αποχής από τα θρανία, οι μικροί μαθητές ανυπομονούν να συναντήσουν ξανά τους φίλους τους. Φροντίστε να καταγράψετε τη χαρά και τον ενθουσιασμό τους σε μία αναμνηστική φωτογραφία που θα κοιτάτε ύστερα από χρόνια και θα αναπολείτε αυτές τις στιγμές.

Μια από τις περιστάσεις όπου συνειδητοποιείς έντονα πόσο πολύ άλλαξε η ζωή σου από τότε που απέκτησες παιδιά είναι όταν καλείσαι να οργανώσεις ένα ταξίδι: Πολλαπλάσιες αποσκευές, άγχος μέχρι τελευταία στιγμή για να φροντίσεις να καλύψεις κάθε τρομακτικό ενδεχόμενο, όπως έναν υψηλό πυρετό του μικρ

Αν κλείσουμε τα μάτια και σκεφτούμε ποιες εικόνες μάς φέρνει στο μυαλό η λέξη «οικογένεια», τότε σε μία από αυτές σίγουρα θα τη φανταστούμε συγκεντρωμένη γύρω από ένα τραπέζι.

Η αρχή της νέας σχολικής χρονιάς δεν είναι απλώς ένα ημερολογιακό ορόσημο, όπως η Πρωτοχρονιά, αλλά μια αληθινή αφετηρία για όλη την οικογένεια.