Family

Έχουν γραφτεί άπειρα πράγματα για την αγκαλιά. Και ξέρω πως τα έχετε διαβάσει όλοι σας.

Η αποστολή μοιάζει εξίσου ακατόρθωτη με το να προσπαθήσεις να ηρεμήσεις ένα εξαγριωμένο λιοντάρι. Το νήπιο ουρλιάζει, το πρόσωπό του κοκκινίζει από το κλάμα, τα χέρια του σφίγγουν σε απίστευτα δυνατές μπουνίτσες.

Τώρα που κάνουμε restart και βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή της νέας σχολικής χρονιάς, μήπως είναι ευκαιρία να δοκιμάσουμε να εφαρμόσουμε τα «μυστικά» των γονιών που μεγαλώνουν ευτυχισμένα παιδιά; Και μπορεί να μας βοηθήσουν να μειώσουμε τις γκρίν

Είμαστε στο πάρκο με το παιδί μας, όταν αρχίζει να πετάει παιχνίδια σε άλλα παιδιά και να τα σπρώχνει. Ίσως δεν αντισταθούμε στον πειρασμό να του βάλουμε τις φωνές, αλλά ξέρουμε ήδη ότι ένα ξέσπασμα με φωνές είναι λάθος.

Οι παιδαγωγικές προσεγγίσεις αναθεωρούνται και αλλάζουν διαρκώς και ό,τι οι γονείς μας μπορεί να αντιμετώπιζαν σαν δεδομένο, σήμερα ίσως το απορρίπτουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Το θέμα δεν είναι αν ένα παιδί θα αρχίσει να ξεστομίζει «κακές λέξεις», αλλά το πότε. Αυτό θα καθορίσει και το πώς θα το αντιμετωπίσουμε - όπως φυσικά και η διάθεση με την οποία το έκανε αφού, ειδικά στις μικρότερες ηλικίες, συνήθως δεν βρίζουν από θυμό αλλά για διάφορους άλλους λόγους.

Είναι αυτά τα θέματα που πάντα τα ψιθυρίζουμε κρυφά, για να μη μας ακούσουν. Περιμένουμε να συμβούν για να τα συζητήσουμε ή, ακόμα κι όταν συμβαίνουν, τα συζητάμε μισά.

Μετράς αντίστροφα μέχρι τις γιορτές. Δεν βλέπεις την ώρα να περάσεις μερικές ξεκούραστες μέρες στο σπίτι με την οικογένειά σου. Και μετά, τα Χριστούγεννα έρχονται.