Family

Αν έπρεπε να κρατήσω μία ανάμνηση από τη γιαγιά μου, θα ήταν εκείνα τα καλοκαιρινά απογεύματα στο σπίτι μας στις Σπέτσες.

Είμαστε στο πάρκο με το παιδί μας, όταν αρχίζει να πετάει παιχνίδια σε άλλα παιδιά και να τα σπρώχνει. Ίσως δεν αντισταθούμε στον πειρασμό να του βάλουμε τις φωνές, αλλά ξέρουμε ήδη ότι ένα ξέσπασμα με φωνές είναι λάθος.

Ίσως έχουμε ακουστά τον «Κανόνα 777» για τα ζευγάρια, που προβλέπει ένα ραντεβού κάθε επτά μέρες, μια διανυκτέρευση εκτός σπιτιού κάθε επτά εβδομάδες και μία ρομαντική απόδραση κάθε επτά μήνες. Γνωρίζουμε όμως ότι ο ίδιος, «μαγικός» αριθμός χρη

Και μόνο η σκέψη ότι γράφτηκε τον 8o αιώνα π.Χ. μας προκαλεί δέος, το 2018 μπήκε στην κορυφή της λίστας του BBC Culture με τις  100 ιστορίες που διαμόρφωσαν τον κόσμο, αποτελεί παγκόσμιο διαχ

Το περιμένουμε πώς και πώς να κατέβει από το σχολικό, προσπαθούμε να μαντέψουμε από το ύφος του αν είναι χαρούμενο, προβληματισμένο ή απλώς κουρασμένο, κι από την αγωνία μας κάνουμε σχεδόν πάντα τη λάθος ερώτηση: «Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;».

Η δασκάλα είναι ο άνθρωπος τον οποίο τα παιδιά συναναστρέφονται τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Είναι εκείνη στην οποία εκμυστηρεύονται τα άγχη, τους φόβους, τις ανησυχίες, αλλά και τις χαρές τους.

Πρώτη εβδομάδα στο σχολείο, όλα καινούρια, όλα διαφορετικά. Ο δάσκαλος, το κουδούνι, τα θρανία, οι κανόνες, η τάξη, τα παιδιά.

Μία μέρα ορόσημο για κάθε μητέρα, η μέρα που ουσιαστικά αποχωρίζεται το παιδί της για πρώτη φορά, είναι η πρώτη μέρα του παιδικού σταθμού. Μπορεί το παραδοσιακό τραγούδι να λέει: «Σήμερα αποχωρίζεται η μάνα από την κόρη» και να εννοεί τον γάμο, όμως ο κανονικός